Naścienne przełącznice światłowodowe pozwalają zakończyć kabel liniowy, zabezpieczyć spawy i uporządkować wyprowadzenia prowadzące do odbiorców. Montaż bezpośrednio na ścianie sprawdza się przede wszystkim w budynkach, w których nie ma miejsca na dodatkową szafę rack albo pełnowymiarowy punkt dystrybucyjny. Zamknięta, metalowa obudowa może zostać umieszczona na klatce schodowej, w piwnicy teletechnicznej, pomieszczeniu technicznym, biurowcu, hali produkcyjnej lub lokalnym węźle operatorskim.

Przełącznica naścienna porządkuje włókna, adaptery, pigtaile oraz kasety spawów, pozostawiając instalatorowi dostęp potrzebny podczas rozbudowy i serwisowania sieci. Odpowiednie prowadzenie przewodów pomaga również zachować bezpieczne promienie gięcia, co ogranicza ryzyko pogorszenia parametrów transmisji lub uszkodzenia delikatnych włókien.

Kiedy warto wybrać montaż na ścianie?

Naścienny punkt rozdzielczy jest dobrym wyborem, gdy światłowód trzeba rozprowadzić pomiędzy piętrami, lokalami, pomieszczeniami albo poszczególnymi częściami obiektu. Obudowa może obsługiwać większą liczbę linii abonenckich, a przy tym nie zajmuje powierzchni podłogi ani jednostek w szafie teleinformatycznej.

Podobne konstrukcje stosuje się w:

wielopoziomowych budynkach mieszkalnych,
biurowcach i obiektach usługowych,
sieciach operatorskich,
zakładach przemysłowych,
lokalnych punktach dystrybucyjnych,
instalacjach wykorzystujących splitery optyczne.

Skrzynka światłowodowa naścienna umożliwia oddzielenie zakończeń kablowych od pozostałej infrastruktury budynku. Zamykane drzwi ograniczają przypadkowy dostęp do połączeń, a kompaktowa konstrukcja pozwala wykorzystać przestrzeń, która nie pomieściłaby klasycznej szafy rack.

Przełącznica światłowodowa naścienna FTTH

W sieciach dostępowych przełącznica światłowodowa naścienna FTTH może pełnić funkcję pośredniego punktu pomiędzy kablem liniowym a przyłączami prowadzącymi do odbiorców. Konstrukcja z wydzieloną częścią liniową i abonencką ułatwia zachowanie czytelnego podziału infrastruktury. Instalator nie musi za każdym razem ingerować w cały układ, gdy potrzebne jest wykonanie przełączenia, podłączenie kolejnego użytkownika albo usunięcie awarii.

Przegroda z numerowanym polem komutacyjnym usprawnia identyfikację poszczególnych portów. Znaczenie rośnie wraz z liczbą obsługiwanych włókien, ponieważ pomyłka w większym punkcie dystrybucyjnym może zakłócić działanie kilku przyłączy.

Wybrane konstrukcje pozwalają również zainstalować splitery w obudowach BlackBox lub mini metalbox. Sposób mocowania zależy od modelu przełącznicy: splitery mogą być umieszczane na kasetach światłowodowych albo na dedykowanym wsadzie.

Pojemność dopasowana do skali sieci

Modele widoczne w kategorii obsługują 48 lub 72 porty, zależnie od konstrukcji pola komutacyjnego i zastosowanych adapterów. Wariant na 48 linii abonenckich może sprawdzić się w średniej wielkości budynku lub lokalnym punkcie operatorskim. Przełącznica 72-portowa pozostawia większą przestrzeń do rozbudowy i obsługi bardziej rozległej instalacji.

Pojemności nie należy dobierać wyłącznie do liczby przyłączy uruchamianych w pierwszym etapie. Warto uwzględnić również:

planowaną rozbudowę sieci,
liczbę włókien rezerwowych,
rodzaj używanych adapterów,
przewidywaną liczbę spawów,
miejsce na splitery,
potrzebę przechowania zapasu kabla.

Mniejsza przełącznica światłowodowa naścienna 12 SC może odpowiadać niewielkiemu punktowi rozdziału, ale nie zastąpi obudowy przeznaczonej do obsługi kilkudziesięciu linii. Przy większej instalacji zbyt mała pojemność szybko wymusi dołożenie kolejnej skrzynki lub wymianę całego elementu.

SC simplex, SC duplex, LC i E2000

Typ pola komutacyjnego musi odpowiadać złączom wykorzystywanym w danej sieci. Naścienna przełącznica światłowodowa może być przygotowana do instalacji różnych rodzajów adapterów, zależnie od wybranego modelu.

Przełącznica PSD na 48 portów obsługuje adaptery SC simplex, E2000 simplex oraz LC duplex. Operatorskie modele RDD mogą być przystosowane między innymi do SC duplex i LC quad albo SC simplex. Zastosowanie adapterów podwójnych pozwala zakończyć większą liczbę włókien przy tej samej liczbie miejsc montażowych, ale konfiguracja musi pozostawać zgodna z pozostałym osprzętem oraz projektem sieci.

Nazwy portów nie powinny być traktowane zamiennie. Przed zamówieniem trzeba sprawdzić typ złączy w pigtailach, patchcordach i urządzeniach aktywnych, a także liczbę torów prowadzonych przez każde pole.

Przełącznica z sekcją zapasu czy bez niej?

Warianty RDD są dostępne z wydzieloną sekcją zapasu kabla lub bez dodatkowej przestrzeni. Głębsza obudowa z sekcją zapasu pozwala uporządkować rezerwę tub kabla liniowego i kabli abonenckich. Pozostawiony zapas ułatwia późniejsze wykonanie nowych zakończeń, naprawę uszkodzonego fragmentu lub zmianę układu instalacji.

Model bez osobnej sekcji jest płytszy i zajmuje mniej miejsca na ścianie. Sprawdzi się tam, gdzie rezerwa kabla została przewidziana w innej części infrastruktury albo warunki montażowe nie pozwalają zastosować głębszej obudowy.

Wybór nie powinien wynikać wyłącznie z dostępnej przestrzeni. Brak odpowiednio ułożonego zapasu może skomplikować późniejszy serwis, dlatego sposób przechowywania rezerwy kabla trzeba zaplanować jeszcze przed rozpoczęciem montażu.

Kasety spawów i organizacja włókien

W przełącznicach można instalować kasety światłowodowe przeznaczone do ochrony spawów oraz prowadzenia zapasu włókien. Model PSD współpracuje z kasetami KS-03-24 o pojemności 24 spawów i może pomieścić do czterech kaset, co daje maksymalnie 96 spawów. W zależności od wariantu przełącznice operatorskie RDD mieszczą do trzech kaset i 72 spawów.

Liczba portów nie zawsze odpowiada więc bezpośrednio liczbie dostępnych miejsc na spawy. Konfigurację należy policzyć na podstawie projektu, uwzględniając zarówno włókna czynne, jak i rezerwowe.

Wnętrze powinno pozostać czytelne również po zakończeniu instalacji. Nadmiar pigtaili, zbyt ciasno zwinięte włókna i brak oznaczeń utrudniają serwis, nawet jeżeli obudowa ma wystarczającą pojemność nominalną.

Wprowadzanie kabla od góry i od dołu

Różne kierunki wejścia kablowego ułatwiają dopasowanie przełącznicy do istniejących tras. Kabel może zostać wprowadzony od góry, od dołu, a w wybranych modelach operatorskich także z boku. Instalator nie musi dzięki temu prowadzić dodatkowych pętli tylko po to, aby dotrzeć do jednego punktu wejścia.

Przełącznica PSD umożliwia również instalację nieprzeciętego kabla liniowego w technologii mid-span splicing. Potrzebne włókna można wyprowadzić w punkcie pośrednim bez przecinania pozostałych tub i przerywania ciągłości całego kabla. Funkcja przydaje się szczególnie podczas budowy sieci przebiegających przez kilka kondygnacji lub kolejnych punktów dystrybucyjnych.

Nie każdy model obsługuje mid-span, dlatego możliwość wykonania podobnej instalacji trzeba sprawdzić w specyfikacji konkretnej przełącznicy.

Metalowa obudowa do montażu wewnętrznego

Przełącznice naścienne Cabinex są wykonywane z blachy Magnelis® lakierowanej proszkowo. Zamykane drzwi zabezpieczają znajdujące się wewnątrz połączenia przed przypadkowym naruszeniem, a odporność mechaniczna IK10 zwiększa ochronę przed uderzeniami.

Modele mają stopień ochrony IP41 i są przeznaczone do montażu wewnętrznego. Powinny więc pracować w budynku lub osłoniętym pomieszczeniu technicznym, a nie w miejscu bezpośrednio narażonym na opady. Zakres temperatur eksploatacji od -40°C do +70°C pozwala stosować je również w nieogrzewanych częściach obiektów, o ile pozostałe warunki odpowiadają specyfikacji.

Zamek może mieć powtarzalny albo zróżnicowany kod klucza. Pierwszy wariant upraszcza dostęp serwisantów obsługujących wiele punktów, natomiast różne klucze pozwalają oddzielnie zabezpieczyć poszczególne przełącznice.

Jak wybrać przełącznicę naścienną?

Dobór najlepiej rozpocząć od określenia liczby linii abonenckich i rodzaju adapterów. Następnie trzeba policzyć spawy, sprawdzić sposób prowadzenia kabla oraz ustalić, czy wewnątrz obudowy będzie przechowywany jego zapas.

Przed zamówieniem warto porównać:

Pojemność pola komutacyjnego
Liczba portów powinna obejmować obecne przyłącza i zapas na rozbudowę.
Typ adapterów
Pole musi odpowiadać złączom SC, LC, E2000 lub innemu standardowi przyjętemu w sieci.
Liczbę kaset i spawów
Pojemność obudowy trzeba zestawić z rzeczywistą liczbą zakończeń.
Sekcję zapasu kabla
Wydzielona przestrzeń będzie potrzebna, jeżeli rezerwa ma pozostać wewnątrz przełącznicy.
Kierunek wejścia kablowego
Rozmieszczenie przepustów powinno pasować do tras prowadzonych w budynku.
Możliwość instalacji mid-span
Funkcja ma znaczenie przy rozgałęzianiu nieprzeciętego kabla liniowego.

Dobrze dopasowana przełącznica naścienna pozostawia porządek nie tylko w dniu odbioru instalacji. Czytelny układ portów, spawów i zapasu kabla skraca również późniejsze prace, gdy sieć jest rozbudowywana albo wymaga naprawy.

FAQ

Gdzie można zamontować naścienną przełącznicę światłowodową?

Przełącznice o stopniu ochrony IP41 są przeznaczone do instalacji wewnątrz budynków. Mogą być montowane między innymi w piwnicach teletechnicznych, pomieszczeniach technicznych, na klatkach schodowych, w biurowcach, halach i lokalnych węzłach operatorskich.

Czy warto wybrać przełącznicę z sekcją zapasu?

Wydzielona sekcja przydaje się, gdy rezerwa kabla liniowego lub abonenckiego ma być przechowywana bezpośrednio w obudowie. Ułatwia późniejsze naprawy i modyfikacje. Wariant bez sekcji zajmuje mniej miejsca, ale wymaga zaplanowania zapasu w innym punkcie instalacji.

Ile spawów mieści przełącznica naścienna?

Pojemność zależy od modelu i liczby kaset. Przełącznica PSD może pomieścić do czterech kaset KS-03-24, czyli maksymalnie 96 spawów. Wybrane modele operatorskie RDD mieszczą do trzech takich kaset i 72 spawów.

Czym jest mid-span splicing?

Mid-span splicing pozwala wyprowadzić wybrane włókna z kabla liniowego bez przecinania całego kabla i wszystkich znajdujących się w nim tub. Funkcja jest przydatna w sieciach prowadzonych przez kilka kolejnych punktów rozdziału, ale nie występuje w każdym modelu przełącznicy.

asd

Co nas wyróżnia?